Gisterenavond heb ik in de jeugdherberg in Fukuoka nog een leuk onderonsje gehad met anderen die er ook verbleven. Er was een Engels koppel (vrouw van India en de (blanke) man uit Zimbabwe, die beiden geen Japans konden), een Japanner die 2 jaar in Australië heeft gewerkt en nu terug is (en dus redelijk goed Engels kan) en een Japanner die een beetje Engels kan. Er was ook een Braziliaan bij die goed Japans kan en zijn vrienden in Japan komt bezoeken. Hij liet ons foto's zien van een Japans bruiloft waar hij bij was. We hebben verder gepraat over onze reis in Japan, het Japans zelf en een paar andere zaken. Deze ochtend zaten dezelfde mensen terug in het leefgedeelte. Nog even wat fijn gepraat voordat iedereen vertrok en wij uitcheckten.

Na het uitchecken hebben we de Shinkansen richting Kobe genomen. Een rit van 2u30, die voor de nomale Japanner een 50.000 yen zou kosten (1 euro is ongeveer 130yen). We zijn blij dat we onze railpass hebben en dit allemaal inbegrepen is voor 3 weken lang.

Onderweg heeft Michael gezien dat hij zijn Ipod vergeten was. Hij is in Hiroshima van de Shinkansen gestapt, terug richting　Fukuoka. We hadden met hem afgesproken om 19u aan het treinstation, de oostelijke uitgang (wat uiteindelijk niet juist bleek te zijn).

Eenmaal aangekomen in Kobe hebben we onze weg gezocht naar het capsule hotel. Onderweg heeft een vriendelijke Japanner zijn hulp aangeboden, die zelfs even telefoneerde om meer te weten te komen. We werden al snel in de juiste richting gewezen, het hotel was juist over de straat. Aangekomen in het hotel, hebben we ons ingechecked en onze bagage achtergelaten en de stad in getrokken richting de haven.

Aan de haven stonden er tentoongestelde bouwmaterialen van een brug die door een aardbeving waren beschadigd (bvb een beschadigde pilaar van een brug, een groot stalen tussenstuk dat gewoon afgebroken is enz...). In de haven zelf was er nog een ingestorte pier behouden. Je kon zien dat het een zware aardbeving moet geweest zijn. In de haven stond ook nog een oude overzet boot die er redelijk futuristisch uitzagen.

Hierna zijn we richting het station getrokken waar we afgesproken hadden met Michael. We hebben nog de Chinese buurt doorkruist en een paar overdekte winkelstraten. Onderweg hebben we ook nog even naar een 'Kobe Beef' restaurant gezocht. Kobe Beef, zoals de naam al een beetje verraad, is rundsvlees uit Kobe, maar van runderen die een eerste klasse leven leiden. Ze worden regelmatig gemasseerd, krijgen de overschotten van het bier, ... Je kan dus ook al begrijpen dat de menu's niet goedkoop zijn. Maar als je dan toch eens in Kobe bent, dan neem je toch die kans om het eens te eten. Ik heb dan ook het goedkoopste Kobe Beef menu genomen, en dat was al meer dan genoeg. Ze maakten het eten voor onze neus klaar, het vlees was heel mals (heel heel mals), maar ik zou het geen tweede keer gaan eten. Een beetje duur en ook een beetje weinig smaak.

Voordat we ook daadwerkelijk gaan eten zijn, zijn we rond 19u aan het station aangekomen, geen Michael te zien. Rond gekeken, Kristof is ook even in het Shinkansen station gaan zien, maar nog steeds geen Michael. Om 20u30 hebben we dan besloten te gaan eten (zie hierboven).

Na het eten zijn we terug even in het station gaan zien, niemand. Dus dan maar terug naar het hotel. Daar kregen we te horen dat onze vriend al aangekomen was en de stad is ingetrokken. We waren nu dus ook gerust gesteld dat hij goed is aangekomen en we hem straks wel zullen zien (ik heb hem nu ook juist gezien terwijl ik deze blog schrijf).

Het capsule hotel valt goed mee, er is een relax ruimte met ruime zetels en een grote TV. Ook PC's met internet (waaronder deze waar ik op zit), een publiek bad en een sauna. De capsules zijn wat ze zijn, met 2 boven elkaar, een tiental in een rij. Groot genoeg om in te slapen, en toch een beetje groter dan je eerst zou denken van op de foto's.

Morgen vertrekken we richting Nagoya. Het was vandaag zonnig, met een frisse wind. Later op de avond werd het koud. Het capsule hotel is gelukkig goed verwarmd.

Gisterenavond zijn we iets later gaan slapen, sommigen onder ons hadden nog te veel plezier met de lokale brouwsels. Deze ochtend zijn we om 9u opgestaan, niet allemaal heel fris, mede veroorzaakt door te veel sake. We hebben de trein genomen naar Nagasaki, een ritje van 2 uur. Onderweg hebben we zon, sneeuw en regen gezien. Eenmaal aangekomen in Nagasaki zijn we naar de vroegere Nederlandse kolonie getrokken. We hebben een volle lokale tram genomen naar ginder.

De vroegere kolonie zat oorspronkelijk op een afgezonderd eiland en was de enige link tussen Japan en de wereld voor 200 jaar. De kolonie is momenteel volledig ingesloten door de stad, maar een deel ervan zijn ze nu aan het reconstrueren. Een tiental gebouwen zijn op traditionele wijze opnieuw opgebouwd. Binnen deze gebouwen hebben ze zowel de hele geschiedenis als de opgravingen en artefacten tentoon gesteld.

Er zas zelfs een video met Nederlandse uitleg en oude boeken en documenten die we konden lezen.

Na het bezichtigen van de site, zijn we terug richting onze jeugdherberg vertrokken. Onderweg zijn we nog een winkelcentrum binnengetrokken, veel dingen bekeken, een paar gekocht en dan verder gegaan. Ik en Kristof zitten momenteel nog hier, terwijl Sam en Michael hun uitstap van gisteren nog eens overdoen.

Veel meer valt er niet te vertellen, deels door dit Japans toetsenbord dat lastig werkt en het feit dat we vandaag bijna 4-5 uur versleten hebben op de trein. Morgen vertrekken we richting Kobe, waar we in een capsule zullen overnachten.

Gisterenavond nog laat opgebleven en gebabbeld met een Japanse uit Nagoya. Ze liet ons haar GSM zien en het is merkwaardig wat de GSM's hier allemaal kunnen. Je kan gratis TV kijken, surfen, er mee betalen aan drankautomaten, als kortingsbon gebruiken, heeft een 5 Megapixel fotocamera (met veel functionaliteiten), ... Het is dan ook niet abnormaal dat je overal bijna alle Japanners met hun GSM bezig ziet.

Vanochtend zijn we niet zo vroeg opgestaan, rond 9u30. De checkout moest voor 11u gebeuren, dus hebben we alles ingepakt en opgeruimd voor die tijd. We hebben nog een babbel gedaan met de uitbaatster, een praline en een postkaart afgegeven en toen zijn we vertrokken. In het station hebben we nog ons ontbijt gekocht, ik heb gebruik gemaakt van de Japanse bakker en mij een croissant en soort eclaire gekocht. Je krijgt toch af en toe eens de goesting naar een goed Belgisch ontbijt.

De Shinkansen rit van Hiroshima naar Fukuoka duurde een uurtje. Onderweg hebben we het zien sneeuwen, hard sneeuwen maar het bleef niet liggen. Het is wel raar dat hoe zuidelijker we gaan in Japan, hoe kouder het wordt. Maar ik denk niet dat als we binnenkort naar het noorden trekken, dat het warmer gaat worden.

Eenmaal aangekomen hebben we ons richting de jeugdherberg begeven. Dit lag op enige afstand van het station dus het was even stappen. Eenmaal aangekomen hebben we ons ingechecked. We zitten op het derde verdiep (dat is het tweede verdiep voor ons, voor Japanners is gelijkvloers het eerste verdiep), en spijtig genoeg is er geen lift in het gebouw. Dus de bagage naar boven sleuren via de trap was de boodschap.

De kamer is voor 4 personen, we zijn met vier dus wordt het in feite een privé kamer. De kamer is vrij klein, er staan 2 stapelbedden in en er is weinig plaats om onze bagage te plaatsen. Alles behalve ideaal, het mocht wat groter zijn. Na de kamer en de gedeelde ruimtes geïnspecteerd te hebben, zijn we de stad in getrokken. We hebben een bezoek gebracht aan de eerste Zen tempel van Japan. Een bezoek is veel gezegd want het domein met tempels was wel te bezoeken, maar de tempel zelf was niet toegankelijk voor het publiek.

Na de tempels zijn we naar de stad getrokken. Op zoek naar eten. We zijn een winkelcentrum binnengegaan waar er op het bovenste verdiep zich restaurants bevinden. Na het eten gingen we verder met onze reis richting centrum.

We zijn naar het zogenaamde 'Canal City' getrokken. Dat is een winkelcentrum waar er een kanaaltje is (klein vijver). In dit winkelcentrum werd een kleine show opgevoerd met fonteintjes en ook een artist. Het begon ineens hard te sneeuwen toen de fonteinen ophielden, maar bij nader onderzoek bleek het om schuim te zijn.

In Fukuoka is er een grote straat die helemaal ondertunneld is met een winkelgallerij. Deze gallerij verbindt verscheidene grote winkelcentra, We hebben een groot deel van deze ondergrondse wandelstraat afgewandeld en we zijn een van deze centra binnen getrokken. We zijn van de bovenste verdieping begonnen en zo op elk verdiep naar beneden onze ronde gemaakt. De kledij van de vrouwen hier tart alle verbeeldingen, ze kleden zich hier helemaal anders dan in Europa. Botjes zijn helemaal in, meestal samen met een rok of spannende broek, allemaal heel vrouwelijk. De meeste jonge vrouwen dat je hier dan ook tegenkomt zijn op deze manier gekleed (winkelkledij in de foto's zijn niet representafief). En het mag zeker gezien worden. Na enkele kilometers zijn we terug de metro opgestapt richting de jeugdherberg. Ik heb besloten in de jeugdherberg te blijven, Kristof, Sam en Michael zijn kortbij naar een restaurant. Zo laat eten is niets voor mij en ik heb last van mijn benen, dus een beetje rusten en de blog updaten is wat ik nu doe.

Hopelijk zijn de benen tegen morgen terug in orde want we gaan ofwel naar Nagasaki, ofwel doen we nog eens een winkelcentrum aan voor de mooie omgeving.

We hebben vandaag besloten om eens wat langer te slapen en zijn om 9u opgestaan. We zijn stilletjes aan richting station getrokken en onderweg even in een boek/CD/DVD-winkel gestopt, want vandaag is 17 december en dan komt Final Fantasy XIII uit in Japan. Toeval wilt dat ik nu juist in Japan ben en moest ik dus deze kans aangrijpen. Het spel is compleet in het Japans en zal dus niet makkelijk zijn om te spelen, maar het zal me hopelijk wel helpen in de taal te leren. Enig probleem was dat in de winkel er blijkbaar niemand Engels sprak (toch niet aan de kassa's) waardoor ik niet begreep wat ze me juist vroegen. Maar uiteindelijk heb ik dan toch kunnen betalen en mijn gegeerd spelletje meegenomen. Uiteindelijk ben ik nog steeds niet zeker wat dat ze me wildenvragen, maar ik geloof dat het om een klantenkaart ging. Niet nodig aangezien ik hier na morgen niet meer zal zijn.

Na enige tijd doorgebracht te hebben in de winkel, zijn we het station binnengewandeld. Even vragen welke trein het juist was, even wachten en dan opstappen richting de ferry. De treinrit duurde een 25 minuutjes en toen we aankwamen stond de ferry al klaar. We hadden geluk. Na een 15 minuutjes op de ferry kwamen we aan op het eiland Miyajima. Op het eiland liepen hier en daar groepjes van enkele herten (geen idee welke soort) rond. Ze waren vrij tam en kwamen eens polshoogte nemen of we geen eten voor hun hadden. We hebben de kust een beetje gevolgd, tot aan de ingang van een van de tempels. We hadden besloten te wachten met de tempel binnen te gaan tot het laagtij was en we te voet tot de 'tori' konden gaan (zie grote rode 'poort' op de foto).Het was ondertussen al na de middag en zijn dan op zoek gegaan naar een restaurantje. We hadden gekozen voor een Udon restaurant die redelijk goedkoop was. In het algemeen is Japan kwa eten en restaurants goedkoper dan België. Ik had een gerecht, waar ik meer dan genoeg mee had, voor 600 yen, wat minder is dan 4 euro.

Na het eten trokken we richten een onafgewerkte tempel, waarnaast ook een rode toren staat. Je moest je schoenen inwisselen voor pantoffels en 100 yen betalen (minder dan een euro) voor de binnenkant te mogen bezichtigen. De tempel staat er al enkele honderden jaren, en je vraagt je dan wel eens af wie er in die tijd allemaal wel eens over dezelfde houten vloer heeft gelopen. Na het nemen van een paar foto's hebben we het lokale stadje doorkruist naar de volgende en grotere tempel. Op het eiland staan 88 tempels, en het is een pelgrimstocht om deze allemaal te voet te bezoeken. Maar daarvoor hadden we natuurlijk geen tijd. De volgende tempel stond vol met boedhistische standbeelden en van die rollen waar je moet aan draaien terwijl je mantras, en natuurlijk vol tempeltjes en schrijnen. We hebben het hele complex doorkruist, hier en daar wat wierook of een kaarsje aangestoken dat onze wensen mogen uitkomen.

De volgende tempel op onze route, was die waar we gingen naar terugkeren als het eb was. Deze grote rode tempel is mooi gerestaureerd en men was er nog steeds mee bezig. Aangezien het water wegtrok, konden we te voet naar de grote rode poort die eerst met zijn voeten in het water stond. Na wat foto's genomen te hebben en bijna bevroren waren door de ijskoude wind, zijn we dan terug vertrokken naar de ferry. Onderweg heb ik nog even een souvenir opgepikt die binnenkort in mijn nieuw appartement zal staan.

Ik zit hier nu alleen op de kamer, de rest is in de stad, kort bij de jeugdherberg iets gaan eten. Ik had niet echt honger en ging op de was letten. De was steekt in de droogmachine (het eerste deel toch, dit kan lang duren) en ik heb al wat kennis gemaakt met andere gasten van de jeugdherberg (in het Japans weliswaar).

Morgen trekken we naar Fukuoka, waar we ook in een jeugdherberg zullen verblijven. Morgen meer hierover en hieronder nog een paar foto's.

We kregen een gratis ontbijt aangeboden in het hotel in Himeji, waar we dan ook gebruik van gemaakt hebben. Na het ontbijt zijn we naar de Shinkansen station vertrokken (dicht bij het hotel) en hebben daar dan de Shinkansen richting Hiroshima genomen. Het was een ritje van een uur door een bergachtig gebied. Eenmaal aangekomen in Hiroshim was het even zoeken naar de Jeugdherberg waar we gingen verblijven. Na een paar straatjes hebben we het gevonden. We werden er warm onthaald en ons Japans kwam weer goed van pas, alhoewel ze hier ook uitstekend Engels spreken.

Na onze bagage achtergelaten te hebben, zijn we richten het Peace Park getrokken. In dit park staat het beroemde gebouw dat rechtstond na de ontploffing van de atoombom.

 Na een uitvoerige fotoshoot zijn we wat verder gelopen om iets te zoeken om te eten. Niet wetende waarheen namen gingen we een grote straat in. Juist voordat we beslisten terug te keren, vonden we een klein Onomiyaki restaurant. Onomiyaki is een specialiteit uit Hiroshime en bestaan uit een bodempje van deeg, noedels, groenten, een ei, kruiden en wat saus. Het was klein (een 7-8 plaatsen) en waarschijnlijk kreeg de uitbater weinig buitenlanders over de vloer. Hij bereidde het gerecht voor onze neus klaar en het was interessant om dit eens van dichtbij te kunnen zien.

Na het afgeven van wat Belgische souvenirs, waar hij heel tevreden mee was, trokken we terug richting het park. In het park staat het museum over Hiroshima en de atoombom. We hebben een 3-4 uur gedaan over het hele traject in het museum dat vol stond met manquetes en overblijfselen, zowel persoonlijke zaken als delen van gebouwen. Het laat een diepe indruk na op iedereen die het museum bezoekt.

Ik zit nu terug in de jeugdherberg, gegeten, gedoushed en de futon (Japans bed) opgemaakt. Morgen trekken we naar het eiland Miyajima dat vol met tempels staat.

We zijn rond 7u30 opgestaan en hebben ons klaar gemaakt om uit het hotel te checken. We zijn dan gepakt en gezakt naar de metro getrokken en onze weg gezocht naar de Shinkansen lijn. Na enkele verkeerde haltes en perrons genomen te hebben, zijn ze toch uiteindelijk in het station Shin-Osaka geraakt voor de Shinkansen. Op een 30minuten waren we ter plaatste. We hebben ons ingecheckt in het hotel en zijn dan riching het kasteel Himeji getrokken.

Onderweg kwamen tot de conclusie dat we honger hadden. We zijn een Soba restaurant binnen gegaan, waar we even moesten wachten voor plaats. Het eten was aan de toog zelf en het was in het Japans te doen, maar het ging goed met onze kennis ter zake. Ik had een Soba met rundsvlees besteld, zeer lekker. De porties in Japan zijn naar mijn mening nogal groot. Voor anderen dan weer klein. We hebben nog een leuke babbel gehad met de uitbater en 2 oudere vrouwen die ook kwamen eten. Het viel ons op hoe de oudere mensen precies beter Engels kunnen dan de jongere generatie.

Na het eten trokken we verder richting kasteel. Het kasteel was redelijk groot, het was een hele weg richting ingang. Aan de ingang werden we aangeklampt ivm een enquête over het toerisme in het Kansai gebied en Japan. Na de enquête gingen we verder.

Het kasteel zelf is mooi gerestaureerd n de restauratiewerken zijn nog steeds bezig. Binnenin moesten we onze schoenen omwisselen voor slippers en zijn dan begonnen de steile trappen van de ‘main tower’ te beklimmen. Er werd vanalle zaken uit het verleden uitgestald, maar ook weetjes over de restauratie kwamen aan bod.

Naast het kasteel was er ook nog een stuk van de binnenmuur da je kon bezoeken (weer pantoffels) waarin de vertrekken van de kasteelvrouwen waren gevestigd. Het kasteel was zeker de moeite en vanbuiten zeker impressionant.

Na ons bezoek zijn we even de stad ingetrokken en een paar winkelstraten bezocht. Maar blijkbaar sluiten ze hier de winkels vroegen dan in een miljoenenstad zoals Osaka.

Het is nu 18u en straks gaan we misschien nog even de stad in voor ons avondmaal. Morgen vertrekken we naar hiroshima.

Deze ochtend vroeg opgestaan om 7u, sommigen al vroeger door het luid gesnurk van anderen (geen namen). Na een slen ontbijt dat we de dag ervoren hadden gekocht in een lokale Family Mart, zijn we vetrokken richten het Aquarium van Osaka. Dankzij onze Japanse lessen konden we al snel een Day Ticket kopen voor de metro. Met deze pas konden we de hele dag op de meeste metro lijnen meerijden. Na enkele keren over te stappen kwamen we aan bij het aquarium. In het aquarium bevonden zich vele exotische vissoorten en andere beesteb (zoals otters, dolfijnen, veel en veel vissen, zelfs kwallen). Het grootste dier dat er te zien was, zijn 2 walvishaaien. Zeker de moeite waard om van kortbij te zien.

Na het aquarium zijn we nog een kleine winkelcentrum binnen gegaan. Daar stond een winkel met allemaal ninja spullen. Had graag een zwaard of shuriken meegenomen, maar ik heb het toch maar gelaten. Naast de winkel stond een soort schiettentje, maar dan met shuriken (of ninja sterren). De uitbater was onder de indruk van mijn ninja werpkunsten en liet me nog een tweede keer proberen. Mijn prijzen : een mini shuriken (in plastic weliswaar), een grote op te blazen shuriken in rood en geel en nog een klein popje voor ergens aan te hangen.

Hierna zijn we richting Osaka Castle getrokken. De metro uitgang bevond zich in een zakenwijk met grote kantoorgebouwen. Binnen de buitenmuren van het kasteel bevond zich een restaurant waar we ons middagmaal hebben gegeten. Ik heb een Ramen menu genomen en zoals je hieronder kunt zien was er zeker genoeg om de dag mee door te geraken.

Na het eten zijn we naar het kasteel getrokken, na het betalen van de inkom mochten we binnen. Er waren 7-8 verdiepingen vol met geschiedenis over het kasteel. Het kasteel zag er ook schitterend uit.

Vervolgens zijn we terug naar het centrum vertrokken, naar de ‘Floating Garden’. Dit gebouw met een 175 verdiepingen heeft een observatie ruimte op de bovenste verdiepingen. We zijn er voor zonopgang aangekomen en hebben gewacht op de zonsondergang om zo de hele stad verlicht te zien.

Om de honger te stillen zijn we naar de beroemde straat Dotombori getrokken. Toch redelijk veel winkels en neon reclame. Kristof wou Fugu (die opgeblazen vis die giftig is) eten, dus zijn we naar een Fugu restaurant getrokken. Bij het menu van de Fugu werd het water, waarin de vis op tafel gekookt wrd, gebruikt om een soepje mee te maken (met ei). We zijn nog een arcade hall ingetrokken en een Hello Kitty winkel.

Na een vermoeiende reis van meer dan 24 uur (van vertrek thuis tot aankomst hotel) zijn we eindelijk aangekomen in Osaka. Onze vlucht in Londen had 1u30 vertraging voor het opstijgen door problemen aan een motor. De vlucht viel goed mee, maar duurde nogal lang en slapen zat er niet in. Het was een reis van 11.5 uur, het was -60 graden buiten en we zaten grotendeels op 10km hoogte tegen +900 km/u. Het eten was lekker en de bediening was vriendelijk.

Eindelijk aangekomen in Narita (Tokyo, Japan) was het even zoeken en door alle checkpoints geraken. Daarna was het even de trein nemen, met tussenstop naar Osaka. Met de Shinkansen (snelle trein die 300km/u haalt) duurde het nog 3 uur voor we in Osaka waren. Eens in Osaka moesten we dan nog een metro/trein zoeken naar ons hotel.

Het hotel is de moeite waard. We zijn na het inchecken en de bagage te lossen even Osaka binnen getrokken. In een plaatselijk restaurant een menu genuttigd en de mooie omgeving (en vrouwen) gade geslaan. We zijn ook 1 winkel binnen geweest met 5 verdiepen van electronica, games, hobby, ... Ik wacht best nog met mijn verlanglijstje af te werken totdat het rondtrekken gedaan is en we in Tokio zitten.

Morgen doen we het kasteel en aquarium aan van Osaka. Morgen zal ik eens kijken of foto's kan uploaden.