Vandaag om 7u opgestaan. We zijn naar Kamakura geweest waar er een grote Boehda staat en vele tempels, we hebben er een stuk of 5 bezocht. De grote Boedha werd al enkele keren door een ramp getroffen, maar heeft het telkens overleefd. Alle tempels die we bezocht hebben, zijn zich aan het klaar maken voor de eerste dagen van het nieuwe jaar. Volgens de traditie gaat dan elke Japanner naar de tempel om te bidden voor het nieuwe jaar.

Er was ook een tempel die je eventjes de berg op liet wandelen en een grot binnengaan (oppassen geblazen voor je hoofd, de gang was maar een anderhalve meter hoog.

We hebben heel wat kilometers afgelegd. Ik geloof dat we de hele stad rondgewandeld hebben.

Na Kamakura hebben we een tussenstop gemaakt in Yokohama om het grootste gebouw van Japan te beklimmen, maar tegen dat we de winkeltjes gedaan hadden en gegeten hadden, was de observatieruimte al gesloten. De winkels onder de toren en de andere grote gebouwen kortbij waren winkels zoals Hello Kitty, Disney Store, Pokemon Center, .... er was vanalles te vinden. Dicht aan het gebouw dat aan de haven is gelegen, was er een klein pretpark met een groot reuzenrad dat helemaal verlicht was.

Toen we zagen dat de toren gesloten was en we niet tot helemaal boven konden, hebben we maar de trein terug naar het hotel genomen.

Morgen is het nog maar eens vroeg op staan, om 6u! We gaan naar Nikko.

Vandaag om 9u opgestaan en een douche gepakt. Even de blog van gisteren geschreven en dan gewacht op de rest. Om iets na 11u zijn we dan uiteindelijk vertrokken richting een buitenwijk van Tokyo, waarvan me de naam even ontgaat. Daar hebben we een winkelstraat doorlopen en halte gehouden bij een winkel voor vanalles en nog wat. De winkel staat er om bekend om zaken voor de verzamelaars aan te bieden, maar ook manga, anime, CD's, DVD's, horloges, kleren, ...

Na wat tijd te hebben rondgebracht in deze grote winkel (bestaat in feite uit vele kleine winkeltjes die soms nogal krap waren) zijn we gaan eten in een sushi-bar. Sushi is mijn ding niet, ik ga blij zijn als ik terug het eten van thuis kan eten. Het eten kan hier lekker zijn, maar na 2 weken begint het toch te knagen naar wat aardappeltjes met erwtjes en worteljes en een goed stuk vlees.

Na het eten zijn we terug op de trein gesprongen richting Akihabara. Ik heb even de groep verlaten om wat bagage in het hotel af te zetten. Na een verkeerde straat genomen te hebben, ben ik toch in het hotel geraakt. Ik had met de rest om 20u afgesproken aan een grote winkel (Yodonbashi).

Ik heb dan de lokale trein richting Akihabara genomen en dan mijn tijd gevuld tot 20u met vanalle winkels binnen te lopen. Er is 1 bepaald figuurtje dat ik nog moet hebben van een bepaalde serie, maar nergens is het nog verkrijgbaar. Ik heb wel een ander figuurtje zien staan, die ook op mijn verlanglijstje staat. Maar dit is nogal groot en ik ben niet zeker hoe ik dit dan best terug meeneem. Misschien als 2de stuk handbagage? Heel misschien dat het nog in de valies geraakt, maar ik vrees er voor.

Om iets voor 20u ben ik dan de winkel Yodonbashi binnengegaan en daar ben ik dan Kristof tegen het lijf gelopen. We hebben nog een kleine toer gedaan binnen de winkel en dan de weg richting het hotel gekozen. Onderweg zijn ik, Kristof en Sam nog een McDonalds binnengewandeld.

Kristof, Sam en Michael zijn nu bezig met de was, ik ga de mijn waarschijnlijk morgen doen. Niet veel nieuws vandaag, ook weinig foto's getrokken. De foto's zal ik binnenkort nog wel eens online zetten als ik eens de PC van Michael kan gebruiken.

We hebben nog maar eens uitgeslapen. Na uitgecheckt te hebben, zijn we richting het Shinkansen station getrokken. Daar de Shinkansen richting Tokyo genomen, een ritje van iets minder dan 3 uur. We zaten alle vier verspreid, de trein zat goed vol.

Eenmaal in het grote station van Tokyo aangekomen hebben we ons door het volk een weg gebaand naar de trein. We namen de lijn die een grote lus binnen Tokyo maakt. Je kan op deze manier makkelijk naar alle verschillende delen van Tokyo gaan. We kwamen al snel aan waar we moeten zijn, Ueno.

Ons hotel ligt achterin een klein straatje aan een grote baan, goed verstopt, maar wel aangegeven met een beetje lichtreclame. De kamer bestaat uit 2 stapelbedden. Het was al snel uitgemaakt we er vanonder slaapt (Kristof en Sam) en wie boven (ik en Michael). Ze benedenslapers gaven ons geen keus. ;-)

Ze waren de kamer nog aan het kuisen, dus zijn we eerst even gaan eten. In het restaurant moest je je menu kiezen op een automaat (en al betalen) en dan het ticket afgeven aan een serveester. Ik was niet helemaal zeker wat ik genomen had, maar het was uiteindelijk toch wat ik wou hebben en het was heel lekker. Na het eten zijn we dan teruggekeerd naar het hotel.

Na onze bagage achtergelaten te hebben in de kamer, zijn we richting het park en museum van Ueno getrokken. Je kwam er verschillende groepjes tegen die stonden de dansen. De opmerkelijkste was een groepje van kerels met vetkuiven, jaren 70 muziek en lederen kleren aan (deed ons een beetje denken aan de Fons in Happy Days).

Aangekomen aan het museum, besloten we toch niet binnen te gaan. Het was nu na 16u en het museum sloot om 17u. Dus hebben we terug de trein genomen richting Shinjuku en daar een beetje de straten verkend.

In Shinjuku heb je dat gekend beeld van dat grote kruispunt waar, voor de voetgangers, ineens alles op groen staat en iedereen van alle kanten de straat oversteekt. Het zag zwart van het volk.

We hebben een paar winkels bezocht en ook het standbeeld van Hachiko bezocht (een hond dat elke dat aan het station op zijn baasje wachtte, ook nadat deze niet meer terug kwam en overleden was in het ziekenhuis).

Om 19u zij we naar een ondergronds restaurant gegaan met een opmerkelijke grondplan. Elke tafel had zijn eigen kotje die je met een rolgordijn kon afsluiten om zo wat privacy te hebben. De tafels waren natuurlijk Japans, laag, dus zaten we gezellig op een kussen op de grond.

Na het eten zijn we nog karaoke gaan doen. Ik kreeg de bevestiging dat ik dus helemaal niet kan zingen, maar toch mijn best gedaan met liedjes zoals Barbie Girl, Losing my religion en Smooth Criminal.

Het was een zeer leuke (maar toch beetje een dure) avond

Vandaag (maandag 28/12) gaan we naar het gebied van Tokyo met veel electronica en anime/manga winkels, als ik het mij goed herinner is dat Akihabara. Zien dat we niet te veel geld opdoen.

Vandaag om 9u opgestaan, klaar om te vertrekken om 9u30. De rest had iets meer tijd nodig en we zijn uiteindelijk richting de eerste tempel van de dag vertrokken om 10u30.

De tempels die we vandaag op de planning hadden staan stonden ver uit elkaar. Kyoto is een grote stad, dus hebben we besloten een dagpas te nemen voor bus en metro. We hebben dan de metro genomen om naar de eerste tempel te gaan, we moesten wel tot 2 maal overstappen, maar de metro in Japan is goed geregeld. Liever dit dan een tijd lang wandelen. Eenmaal aangekomen in het station waar we moesten zijn, hebben we stukje moeten wandelen. We hebben een paar kleine straatjes meegepikt. De weg naar de eerste tempel was een goede beklimming met aan weerskanten souvenirwinkels. Eenmaal boven hebben we de entree betaald en ons een weg gebaand door de mensenmassa. De tempel en schrijnen liggen op een bergflank, dus je had een mooi uitzicht. We hebben onderweg heel wat vrouwen en meisjes in kimono gezien, enkelen gesminkt zoals geisha's maar het waren geen echte zoals eergisteren (zie foto bij de blog van die dag). Aan deze tempel kon je heilig water drinken. Kristof ging de uitdaging aan. Er stond een wachtrij en het wachten duurde alleen wat langer doordat sommige mensen besloten hun lege flesjes te vullen met het water...

Na dit avontuur zijn we aan de afdaling begonnen. Onderweg nog een tempel bezocht waar man en vrouw in kimono rondwandelden met een fotograaf. Toch ook even van de gelegenheid gebruik gemaakt om zelf foto's van het paar, vooral de vrouw dan, te trekken.

Verder zijn we nog naar een tempel/schrijn/tuin-complex geweest, het was een soort straat van de rijkere Japanner. Spijtig genoeg mocht je bijna nergens binnen.

Hierna zijn we richting de gouden tempel getrokken. Een serieus stukje wandelen. Eenmaal daar een soft-ijsje gegeten en de tempel gaan bezoeken waar ook juist een groep Chinezen aankwamen. De tempel bood een mooie achtergrond voor foto's.

Na de gouden tempel zijn we richting een zen-tuin getrokken, die spijtig genoeg al dicht was toen we aankwamen. Al die kilometers voor niets te voet afgelegd, amai mijn voeten en benen. Dan maar de bus richting het jeugdherberg genomen.

Straks, binnen een drie kwartiertjes, word ik een kimono aangedaan, dat belooft. Tot die tijd daar is, heb ik van de gelegeheid gebruik gemaakt om mijn was te doen.

Vandaag zijn we wel heel vroeg opgestaan. Om 6u30 maar liefst en dat op vakantie!

Vandaag stond Nara op de planning. Een stad die vroeger nog hoofdstad is geweest en waar er nog veel tempels staan, en Japan's grootste Boedha. We hebben de trein van 8u08 genomen in het station in Tokyo, het was een uurtje rijden naar Nara. Eenmaal aangekomen in Nara hebben we onze weg gemaakt naar het park. In dit park liepen vele tamme herten rond die eens kwamen snuffelen of we geen eten voor hun hadden. We hebben verscheidene tempels en schrijnen aangedaan, maar ook het Nara National Museum die 2 tentoonstellingen aanbood. Een over het eeuwenoude festival die er elk jaar plaatsvind, met scrolls vanaf de jaren 800. De tweede tentoonstelling ging over de standbeelden van het Boedhisme en Shinto en de invloed van Boedhisme op de Shinto standbeelden.

Na het museum zijn we verder het park ingetrokken, onderweg zijn we nog even gestopt bij een klein restaurantje. Ik heb voor rijst met 'home made' curry gekozen. Lekker, maar een beetje pikant.

Na het eten terug het park verkend met zijn vele tempels en schrijnen. Eenmaal aangekomen aan de tempel waar zich de reusachtige Boedha bevind, hebben we ons een ticket aangeschaft en ons in het binnenplein begeven. Het gebouw waarin de Boedha staat is impressionant, de beelden die er in staan nog impressionanter. Zoals je al kan zien op de foto's hebben we heel goed weer gehad. De zon straalde met al zijn macht, geen wolkje te zien aan de blauwe hemel. Het was precies lente en bijna terug zomer.

Het park is vrij groot en we hebben een heel parkoer afgelegd. Uiteindelijk kwamen we aan de andere kant van het park uit en zijn we door de stad terug gekeerd naar het station. Onderweg nog een lokale 'crafts' museum bezocht en een overdekte winkelstraat.

Eenmaal terug in Kyoto hebben we nog een toer gedaan in het winkelcentrum in het stattion. Er staat een grote kerstboom en de trappen erachter zat vol met mensen (grotendeels koppeltje).

Dit was onze dag in het kort. Het weer was ongeloofelijk en ik denk dat we vandaag de meeste kilometers hebben afgelegd tot nu toe. Morgen hoop ik op hetzelfde weer, dan gaan we de tempels in Kyoto zelf bezoeken. s'Avonds heb ik ook een kimono sessie geboekt, ze gaan mij een kimono aandoen (duurt een 40 minuutjes) en wat foto's nemen. Ik ben benieuwd.

PS: De foto's van gisteren en eergisteren staan er nu ook op.

Na de zware nacht van gisteren zijn we toch iets langer blijven liggen. We zijn om 9u opgestaan. Na ontbeten te hebben zijn we richting het Shinkansen station getrokken. Daar hebben we de Shinkansen richting Kyoto genomen. De rit naar Kyoto duurde een drie kwartier. 

Eenmaal in Kyoto aangekomen werden we vriendelijk begroet in het Engels door een Japanner die op zijn badge 'volunteer' had staan. Hij heeft ons de juiste richting aangewezen, namelijk de voorkant van het station waar we ons dan konden oriënteren om het hotel te vinden. Het hotel ligt een 20 minuutjes wandelen van het station en is gelokaliseerd in een smalle straat omgeven andere smalle straatjes. Ons hotel is een Ryokan, dit is een traditioneel Japans hotel. We werden al snel begroet door 2 jonge vrouwen in kimono. We hebben ons ingecheckt, een uitleg gekregen over de faciliteiten en de bagage op onze kamer gedeponeerd. De kamer bestaat uit 2 kleine kamers met elk 2 futons. We hebben ook een eigen wc/badkamer, maar je kan hier een openlucht bad reserveren. Je kan hier ook een thee ceremonie meemaken en zelfs een kimono aangekleed krijgen (dit ga ik waarschijnlijk overmorgen eens doen, je moet op voorhand reserveren).

Na het inchecken zijn we met de metro richting het Keizerlijk Paleis getrokken. Kyoto was de hoofdstad voordat dit Tokyo werd. In het paleis was er een rondleiding om 14u. Om binnen het paleis te mogen moesten we ons registreren met onze paspoorten en dan ons begeven naar de wachtruimte. Na een korte intro werden we dan in een groep van misschien 100-150 man het paleis rond begeleid. We mochten nergens binnen, er was een korte uitleg bij enkele locaties en we kregen tijd om hier en daar foto's te trekken. De tuinen (er waren er 2) waren zeer mooi. Zo eentje wil ik ook later.

Na het paleis zijn we richting het kasteel van Kyoto getrokken. Dit sloot om 16u dus hebben we besloten de metro te nemen om op tijd ginder te geraken. We waren gelukkig op tijd en konden nog het paleis binnen het kasteel bezoeken. Binnen dit paleis waren in enkele kamers scene's uitgebeeld zoals de kamers vroeger gebruikt werden. Na het paleis zijn we nog het kasteel rondgetrokken.

Eenmaal buiten het kasteel hebben we onze weg gemaakt naar de winkelstraten om uiteindelijk ons avondeten in een McDonald's te eten. Sam kon de honger niet meer aan. Na het eten gingen we terug richting hotel. Kyoto is een grote stad dus het waren redelijke afstanden om te wandelen.

Morgen staan we vroeg op en nemen we de trein naar Nara.

Om 8u opgestaan, ontbeten en in het station de trein genomen richting Inuyama. Deze keer was de bestemming dichter bij en moesten we dus niet zo lang op de trein zitten, een half uurtje tot drie kwartier.

Eenmaal in Inuyama zijn we het Tourist Information Center binnengegaan. Daar hebben ze ons gewezen op een combi-ticket van 4 verschillende attracties. We zijn dan richting de eerste attractie gewandeld, waar je ook het combi-ticket kon kopen. We waren blijkbaar de eerste bezoekers van de dag. Het was een vrij rustige dag, blijkbaar een vrije dag voor de Japanners. De uitbaatster van het museum (de eerste attractie) heeft ons een beetje rond geleid. Het museum gaf meer info over de festival in Inuyama. In dat festival zijn er 13 wagens (eeuwenoud en van hout) van 8 meter hoog en wegen elk 3 ton. Deze zijn mooi versiert en hebben alle 13 een eigen poppenspel.

Na dit museum zijn we op aanraden van de uitbaatster naar een restaurant getrokken waar we tofu op een stokje kregen (samen met rijst e.d). Maar ik vond het niet lekker en heb er maar weinig van gegeten.

Na het eten zijn we richting het kasteel van Inuyama getrokken. Onderweg kwamen we nog een museumpje tegen met 2 van de wagen plus wat geschiedenis over Inuyama. Daar vertelden ze ons over een poppenvoorstelling aan de overkant om 14u. Het was nog voor 13u en hebben dan besloten om eerst het kasteel aan te doen. De weg naar het kasteel was vrij stijl, voor het kasteel lagen enkele schrijnen waar ze iets aan het voorbereiden waren.

Na het kasteel bezocht te hebben, zijn we naar het poppenspel gaan kijken waar er in het Japans een uitleg werd gedaan over de werking van de poppen die op de praalwagens werden gebruikt. Vrij indrukwekkend als je nagaat dat dit al enkele honderden jaren geleden uitgevonden werd.

Na de voorstelling zijn we nog een tuin binnengetrokken, dat nogal vrij duur was, maar de tuin was mooi om in te wandelen.

Hierna hebben we de trein terug genomen richting Nagoya en hebben we het restaurant opgezocht waar we gisteren niet meer binnen konden. We hebben daar zelf een beetje ons eten gemaakt in een grote pot en veel gedronken. Tegen het einde van de avond begonnen de Japanners naast ons met ons te babbelen (de man was vrij dronken). Na een tijdje kwam zelfs de uitbater van het restaurant/club er bij zitten (ook dronken). Er is heel wat afgelachen, ze dachten dat wij een bepaald project kwamen doen in Japan, dat Kristof het brein was, ik de homepage maakte en Michael de director was van de film die we zogezegd maakten (we hadden de video camera eens bovengehaald). We hebben ons goed geamuseerd, de laatste avond in Nagoya.

De foto's van de vorige 3 dagen staan bij de desbetreffende blogposts. Let er wel op dat de foto's niet op volgorde steken. Daar kan ik van hieruit momenteel niets aan doen.

Vandaag zijn we om 7u opgestaan om een vroege trein naar Takayama te kunnen nemen. Takayama ligt in de bergen en het duurt een 2u30 per trein om er te geraken. De treinrit nam ons vanuit het zonnige maar frisse Nagoya (4°C) door verschillende tunnels en ingesneeuwde valleien naar het dorp/stadje. Onderweg kregen we hele mooie taferelen te zien van de ongerepte natuur op de vele bergflanken die Japan telt. Alles mooi onder een dikke witte laag sneeuw die op veel plaatsen onaangeroerd was. Alle mogelijke plaatsjes in de valleien zijn benut, Japan is een bergachtig land, dus alle beschikbare land wordt gebruikt.

In de trein zaten we op rij 1 en 2 op de eerste wagon. Gelukkig was er voor ons geen ondoorzichtige muur, maar een glazen wand die ons scheidde van de conducteur. We konden dus alles zien, de hele bergrit en alle handelingen die die conducteur deed. In Japan wordt alles heel zorgvuldig en met veel gebaren gedaan. De conducteur wijst zo verschillende keren voor zich uit alsof hij checkt dat we wel nog steeds vooruit gaan of dat we nog steeds op de rails zitten. Het is in feite prachtig om dit te zien. Dit beperkt zich niet enkel tot de conducteurs, maar ook bvb de beveiligingspersoneel bij een werf als die voor de veiligheid van de voorbijgangers een vrachtwagen de loods binnen begeleiden.

Onderweg naar Takayama hadden we al door dat we door heel wat sneeuw zullen moeten ploeteren om het stadje rond te wandelen. Takayama is bekend omwille zijn wijk van gebouwen die nog steeds in de oude stijl zijn opgebouwd. Dus eenmaal daar aagekomen hebben we ons een weg gebaand door de sneeuw (het viel nog mee) richting de oude gebouwen.

We zijn nog een tempel tegengekomen waar we even foto's gemaakt hebben die door de sneeuw nog mooier werden. Bij de tempel kwam er juist een oudere Japanner uit zijn mini-truck gestapt. We hebben gevraagd waar het goed was om te eten en hij heeft ons richting een groot restaurant gestuurd. In dit restaurant had je een ingebouwde gril in de tafel waar je je vlees op kon bakken. Ik, Michael en Sam hebben hetzelfde menu gekozen. Het menu bestond eruit dat je een kacheltje kreeg met daarop je vlees en wat groenten. Een van de dames van het restaurant heeft ons voorgedaan wat we juist moesten doen met dit hoopje, want het was niet helemaal duidelijk. Het resultaat mocht er zeker zijn, het was heel lekker. Ik raad het zelfs aan over de Kobe Beef. Lekkerder, goedkoper en je krijgt er een prachtige berg-treinrit bij. 

Na het eten gingen we verder. In de buurt van de oude gebouwen stond nog de enige overblijvende Government House met de architectuur van de 18de eeuw. Het huis deed vooral dienst als locatie voor de administratieve zaken voor de Shogunaat, zoals de taksen.

Na de hele toer in dit mooi gebouw achter de rug te hebben, hebben we nog even een andeling rond de oude gebouwen gedaan richting een andere tempel. Binnenin die tempel stond er een mooie altaar en hebben we even de gelegenheid genomen om een groepsfoto te nemen (leve de timer op het fototoestel). Bij het verlaten van de tempel heb ik een van de nadelen van sneeuw ondervonden en ben ik van de trappen gegleden. Resultaat: enkele blauwe plekken, een pijnlijke arm en enkele grote krabben op mijn fototoestel. De schade valt nog mee, de krabben staan juist daar waar het minste kwaad kan. Geluk bij een ongeluk.

Hierna zijn we terug naar het station gekeerd en in de donker de treinrit van meer dan 2 uur terug genomen. Eenmaal aangekomen in Nagoya hebben we in het hotel onze was gedaan.

Morgen staat Inuyama en misschien Gifu op de planning. Er zou zich s'avonds ook ergens een fuif doorgaan in Nagoya, dus misschien dat we die ook meepikken.

We zijn deze ochtend om 9u opgestaan en de lange weg richting het Shinkansen genomen (bergop). Om 11u25 hadden we onze trein. Kristof zat al bijna op de trein van 11u22, Michael heeft moeten lopen om Kristof te verwittigen en ze zijn samen nog net op tijd van de trein kunnen springen voordat deze de deuren sloot en vertrok.

De treinrit van Kobe naar Fukuoka duurde een uurtje, onderweg regen gehad maar ook sneeuw die het landschap compleet wit had gemaakt. Maar wanneer we dichter bij onze eindbestemming kwame, hoe minder sneeuw er te zien was. In Nagoyo ligt er geen sneeuw, het regent niet, zon schijnt en het was daarjuist 4 graden. Eenmaal aangekomen in Nagoya, zijn we in de Tourist Information Center de juiste richting en locatie van het hotel gaan navragen. Het was een 20 minuutjes wandelen met al onze bagage. In het hotel hebben we ons dan ingeckeckt. We hebben twee kamers met elk 2 bedden met eigen WC en douche.

Na onze bagage in de kamer achtergelaten te hebben en wat getreuzel zijn we richting het centrum getrokken. Nagoya is vrij modern met hoge gebouwen, ook hier heb je een ondergrondse gallerij onder de grote straat vlakbij het hotel. We hebben de straat eens doorlopen en een winkelcentrum binnen gegaan met niets anders dan merkenwinkels, de meesten bestemd voor vrouwen.

Na wat tijd door gebracht te hebben in de winkels, zijn we naar de TV toren getrokken. Deze is 90m hoog van waar je een mooi zicht hebt op de stad. Het was toen al donker dus was alles mooi verlicht. Voordat we de toren beklommen, hebben we nog een soort verhoogde ovalen observatorium plateau bezocht. In het midden van deze plateau staat een laagje water. Toen zijn we terug ondergronds getrokken en een sushibar binnengegaan dat werkte met zo'n lopende band. Ik heb er maar 1 gegeten want de wasabi die er tussen zat was een serieuze domper op het eten. Maar tot nu toe heb ik hier nooit veel honger gehad. Misschien door al dat stappen.

Na de TV toren zijn we nog op een mini-hangbrug geweest en foto's getrokken van de grote straat die eronder loopt in beide richtingen. Hierna zijn we richting hotel getrokken. We zijn van plan om nog iets te gaan eten en misschien karaoke, maar dat zie ik niet echt zitten.