Om nog even verder te gaan over Japan. Op Canvas was er enige tijd geleden een documentaire over een oude route tussen Edo (nu Tokyo genaamd) en Kyoto. Die route werd vroeger gebruikt door heel wat mensen die verplicht waren één keer per maand het paleis in Edo te gaan bezoeken. In de docu gaat men op zoek naar de verschillende haltes van de route die worden afgebeeld op de beroemde reeks van schilderijen van Ando Hiroshige (1797 – 1858). De docu geeft een goed beeld over de oude route en hoe deze bijna helemaal (hier en daar schiet er nog wat van over) is verdwenen in het huidige Japan.

Na de documentaire kwam er de vraag of er genoeg geïnteresseerden waren voor de DVD indien deze zou gemaakt worden. Er bleek genoeg interesse te zijn en hij komt dan uiteindelijk ook uit op 10 februari. Je kan hem nu al bestellen voor 15 euro. Als je hem besteld voor 15 februari, dan moet je geen verzendkosten betalen.

Voor de geïnteresseerden :

Je kan de DVD bestellen en betalen via electronische overschrijving naar MN Productions (zie rekening informatie hieronder) of PayPal gebruikers kunnen hun betaling doen aan tokaido@telenet.be. Vanaf midden februari zal de DVD ook op eBay te vinden zijn.

MN Productions BVBA
Eksterlaar 73
2100 Deurne

IBAN: BE10 7310 0879 1104
BIC: KREDBEBB

Vermelding :  "Tokaido DVD" en het aantal

Voor vragen kan je terecht op info@tokaido.be.

Voor meer informatie : Tokaido Canvas website

Voor degenen die het nog niet wisten, ik ben goed thuisgekomen. De vlucht in Narita, Tokyo had 2 uur vertraging waardoor we de transfer in Londen mistte. Maar er werd al snel een nieuwe transfer gemaakt dus dat viel nog wel mee. De vlucht in Londen en zelf ook vertraging dus het uiteindelijk balans van de reis was 3 op de 4 vluchten hadden vertraging. En dan klagen ze over de treinen. De terugreis op de vlieger veel goed mee, we zaten in een klasse hoger dan de heenreis. Geen idee waarom maar we stelden geen vragen en genoten van het extra comfort. 

We zijn de ochtend van het vertek om (als ik het mij goed herinner) 6u (Japanse tijd) opgestaan, en uiteindelijk was ik om 21u (Belgische tijd) eindelijk thuis.

Het figuurtje dat net in mijn valies geraakte, heeft de reis overleeft. De verpakking kreeg veel te verduren, dus die label 'fragile' die ze aan mijn tas hebben gehangen heeft dus niets uitgehaald. Dus pas zeker op met wat je in je valies steekt. Ze houden er geen rekening mee.

Ik heb ook eindelijk de tijd gevonden voor de rest van de foto's eens bij de desbetreffende blogposts te plaatsen. Dit waren de foto's van 31 december tot en met 4 januari.

Vandaag zijn we ieder onze eigen weg gegaan. Sam en Michael gingen samen nog wat inkopen doen. Kristof had ook plannen. Ik heb even gezocht naar een locatie en uiteindelijk had ik besloten naar een park te gaan in Shimbashi.

Via de trein was het maar een korte trip, waarna het even zoeken was naar de juiste richting. Het park bestaat al sinds de 17de eeuw en bevat 2 eendenvijvers, een theehuis, een schrijn, enkele artificiele bergen (kleine heuveltjes) en een denneboom van 300 jaar oud. De takken van de boom werden ondersteund door houten balken. Hier en daar zie je hetzelfde bij andere bomen die vrij lange, lage takken hebben. Ik denk dat het park er mooi moet uitzien tijdens de lente. Het park ligt tussen hoge kantoorgebouwen. En je ziet dat het een rijkere buurt is, alleen al aan de auto's die je er tegenkomt. Ik heb vanaf ver 2-3 lamborghini's gezien, ik ben niet zeker, want veel heb ik er niet van gezien. Maar je ziet wat rondrijden in Tokyo.

In het park kon je ook de waterbus nemen. Dit was ik ook van plan, maar spijtig genoeg moest ik daarvoor 2 uur wachten, wat nogal lang was. Ik ben dan terug richting het hotel gegaan.

Aan het hotel kwam ik Sam en Michael tegen die hun koopjes kwamen afzetten aan het hotel. We zijn samen een hamburger gaan eten en naar een grote winkel (Yodonbashi) getrokken. In de winkel zijn we elkaar een beetje uit het oog verloren. Ik keerde terug naar het hotel en kwam Kristof tegen die me wist te vertellen dat de afspraak van vanavond niet door ging. Geen probleem, Sam en Michael waren niet van plan op de afspraak te zijn.

Ik ben dan richting Akihabara getrokken, een wijk naar mijn hart, om er te zoeken naar een electronische woordenboek (een Japanse). Ik had voordien ergens een koopje gezien en ik ging eens kijken wat er van waar was. Uiteindelijk heeft de winkelbediende er nog een prijsje van gemaakt waardoor het uiteindelijk redelijk goedkoop uitkomt als je de prijs vergelijkt met hetzelfde product in de grote winkels.

Hierna ben ik nog een restaurant binnengewandeld en heb ik iets gegeten.

Het is nu 18u30, morgen staan we vroeg op. We plannen om 6u30 - 7u uit te checken. De vlucht is om 11u en we zijn er best een 3 uur op voorhand door de nogmaals verstrengde veiligheidsmaatregelen.

Ik hoop dat ik makkelijk door alle checks en de douane geraak met mijn volle valies en rugzak.

Vandaag op tijd opgestaan, we hebben een afspraak met een Japanse familie.

Onderweg naar de metro een bloemetje gekocht en dan de metro genomen richting de buitenwijk van Tokyo waar ze woonden. Het was een ritje van alles tesamen misschien een drie kwartier tot een uurtje.

Eenmaal aangekomen in het station, hebben we hun gebeld. Ze zijn ons komen halen met twee auto's. Bij hun thuis aangekomen, werden we getrakteerd op een warm onthaal met veel en verschillende soorten gerechten. Het was zeker lekker. Na nog wat gepraat te hebben, hebben ze ons uitgenodigd tot een wandeling naar de dichtsbijzijnde tempel. Daar mochten we even de tempel binnen en bidden. De priester van de tempel heeft ook even de tijd genomen om voor ons iets op te schrijven. Dat gaan we inkaderen en omhoog hangen!

Na de tempel, heeft de familie ons meegenomen naar een vriend die voor ons thee heeft gemaakt op de traditionele manier. We mochten zelf ook eens proberen. Zeer interessant, ik bleek er talent in te hebben. De familie van de vrouw die de thee maakte, kwam juist binnen. We hebben even allemaal gezellig rond de lage tafel gezeten en wat gebabbeld.

Na de babbel zijn we dan terug naar het huis getrokken, waar we nog een dessert en cadeautje kregen. Ze hebben ons hierna meegenomen naar een sushi-restaurant, waar we even moesten wachten in een wachtrij tot er plaats was. Geloof het of niet, maar het grootste deel van de restauranten hier in Japan hebben een wachtruimte en je ziet regelmatig een lange wachtrij staan aan een restaurant.

Na de sushi hebben ze ons naar het station gebracht, waar we dan afscheid hebben genomen en richting het hotel zijn vertrokken.

Morgen staat ingepland als souvenir dag. Iedereen gaat zijn eigen weg. We hebben we afgesproken voor s'avonds eens zo'n maid-cafe te proberen.

We zijn naar het keizerlijk paleis geweest, waar een massa mensen op de been was. De keizerlijke familie kwam namelijk op verschillende tijdstippen het volk begroeten. Er was heel wat securitypersoneel, onze rugzakken werden onderzocht en we werden gefouilleerd. We hebben dan de andere honderden mensen gevolgd richting het binnenplein. Je kon er mooie foto's trekken van oude gebouwen met de nieuwe hoge gebouwen op de achtergrond.

We waren aan de locatie van de toespraak om 12u15, maar de eerstvolgende verschijning van de familie was om 13u30, dus hebben we besloten maar verder te trekken richting een andere tempel en een soldatenmonument. De gronden van de tempel zagen ook zwart van het volk. Er stonden veel kraampjes waar je kon eten, we hebben dan maar de traditionele yakisoba gegeten.

Aan de tempel was er een klein concert bezig met Japanse instrumenten, zeer mooi om te horen. We werden ook aangesproken door een Japanner die een beetje vertelde of de weinige kennis die Japanners hadden over hun eigen tempel, maar toch tot de god van de tempel kwamen bidden.

Hierna hebben we de metro genomen richting Roppongi, een moderne wijk waar een hoge toren staat. We zijn naar de 'Sky Deck' gegaan van deze toren en we kregen een mooie panorama te zien van Tokyo by night. In het ticket dat we kochten, zat ook een tentoonstelling dat ging over het leven, de anatomie, de dood, ziektes e.d. Dat was interessant.

Daarna zijn we richting Shibuya getrokken op zoek naar een cafe. We waren op zoek naar een Belgisch cafe, maar alle adressen en telefoonnummers die we hadden, bleken gesloten te zijn. Na wat straatjes genomen te hebben, vonden we puur per toeval een Belgisch cafe: De Bourgondische Hemel. Het cafe bood een hele collectie van Belgische bieren aan, wel niet goedkoop. Een Stella was bijvoorbeeld 800 yen, een 6-7 euro. Maar dat kon de sfeer niet drukken. We hebben onze Japanse kennis uitgenodigd om ook iets voor Sam zijn verjaardag te komen drinken. We hebben de nacht afgesloten met Karaoke. Na het uurtje karaoke waren er geen treinen of metro's meer, dus hebben we maar de taxi genomen.

Eenmaal in het hotel zijn we direct ons bed ingekropen. De volgende dag staat een bezoek aan een Japanse familie op de planning

Foto's toegevoegd van Tokyo dag 1 tot en met dag 4.

Vandaag hebben we uitgeslapen na een late nacht. Sam, Michael en Kristof waren om 7u s'ochtends pas terug. Ik ben om 12u opgestaan, ontbeten en riching de tempel, waar ik gisterennacht was, gegaan. Daar was nu een massa volk op straat om te gaan bidden in de tempel (traditie op de eerste dagen van het jaar). Er was veel politie op de been en er waren enkele straten afgesloten om een wachtrij te kunnen vormen naar de tempel toe. Ik heb me maar in de rij gezet richting tempel. Onderweg links en rechts nog een winkeltje meegepikt voor souveniertjes om dan uiteindelijk in aan de tempel te geraken.

Ik heb meegedaan aan het 'fortune telling'. Je schudt met een koker waar dan een stokje uit komt met een nummer. Dat nummer komt overeen met een schuifje waar papiertjes in liggen met wat voor geluk je hebt. Ik had 'very bad fortune', niets zou lukken, niets zal me ten goede komen. Het is dan de traditie om die papiertje aan een tak van een boom te hangen. Maar om de bomen dit te besparen, waren er speciale rekken voorzien.

Ik ben dan samen met de massa de tempel binnen begeleid geweest in groep, een muntstuk in de grote bak geworpen en gebeden voor het goed geluk.

Na het bidden ben ik terug richting hotel getrokken.

We zijn uitgenodigd geweest om bij iemand thuis te gaan eten. Het was allemaal lekker en heel gezellig. Morgen gaan we naar het Keizerlijk Paleis en daarna Sam zijn verjaardag vieren.

Het is hier momenteel al bijna 2 uur in het nieuwe jaar. Ik heb het nieuwe jaar verwelkomt op de traditionele Japanse manier. In feite wordt nieuwjaar hier gezellig thuis bij de familie gevierd. De laatste dag van het jaar wordt de grote schoonmaak gehouden in alle huizen en zelfs winkels (winkels verkopen verassingspakketten die tot het dubbele waard zijn).

Ik ben naar de dichtsbijzijnde tempel geweest, een van de weinigen in Tokyo. Veel volk in de rij zien staan om te bidden juist na middernacht in de tempel. Het domein van de tempel stond vol met bijna niets anders dan eetkraampjes. Het is de gewoonte om yakisoba (gebakken noedels) te eten op dit moment, maar er viel nog veel meer te eten, zelfs kebab.

Om klokslag 12 uur worden in heel Japan, in alle tempels de klokken geluid. Dit gebeurt met een grote balk die tegen de klok wordt gezwierd. En dit maar liefst 108 keer. Je had een uitnodiging nodig om zo een zwaai te mogen geven. Ik heb het aftellen en de eerste klokslagen gefilmd. Ik zal dit wel eens online zetten wanneer er de mogelijkheid voor is.

Voor het verslag van vandaag ga ik wachten tot morgen, maar in het kort, ik ben naar de Comic Market (Komiket, grote expo van comics gemaakt door fans/tekenaars zonder contract) geweest in Odaiba, een kunstmatig eiland, en nog even de winkels in Akihabara gezocht.

Ik ben om 9u opgestaan met als plan naar Odaiba te gaan en daar de Komike te bezoeken. Dat is een grote expo met vooral Japanse comics. Kristof, Michael en Sam hebben iets anders gepland, dus hebben we s'avonds afgesproken in het hotel.

Om in Odaiba (een artificieel eiland) te geraken, heb ik de nieuwe lijn genomen. Op die lijn rijdt er een automatische trein/bus op een verhoogde bedding langs de gebouwen en over de 'rainbow bridge'.

Eenmaal aangekomen in het station waar ik moest zijn, zag ik een lange wachtrij voorbij het station lopen. Ik hoopte dat het niet voor de Komike was, maar eenmaal aan het gebouw zag ik dat daar ook een hele lang wachtrij liep. Dus heb ik even aan de crew gevraagd waar het einde van de lijn was. Het einde was aan de andere kant van het station en het zou maar 30min tot een uurtje duren eer ik binnen was. Ik geloofde er niet veel van, aangezien de lange lijn en de hoeveelheid mensen.

Ik heb dan mijn weg gemaakt richting het einde van de wachtrij. De wachtrij bestond uit groepjes van een paar honderd mensen die telkens verder richting de expo werden geleid. Tot mijn verbazing was ik op minder dan een uurtje in het gebouw en kon het zoeken beginnen. Ik had geen idee waar naar toe, alles was aangegeven in het Japans, maar ik ben maar met de grote masse meegevolgd.

De eerste grote hal zat vol met tafels met elk een schrijver/tekenaar (mangaka) achter die zijn eigen creatie verkocht. Dit waren er enkele honderden. De meeste Japanners hadden op voorhand al hun stops gepland en gingen dus van hier naar daar. Op sommige plaatsen was er een wachtrij van 3-4 groepjes van een 50 man. Deze werden dan telkens om beurt begeleid naar de tafel voor het product te kunnen kopen. De hal aan de overkant van deze hal was hetzelfde.

Na wat rondgekeken te hebben en overal bijna omver geduwd te worden, Japanners kijken naar niets en wringen zich een weg door iedereen dat ik de weg staat, heb ik de 2de hal verlaten en de massa gevolgd naar een 3de hal. Deze zat ook vol met mangaka die hun 'Doushinji' verkochten.

Onderweg naar de 4de hal zag ik veel cosplayers (mensen die verkleed zijn) buiten staan, met een massa volk in de wachtrij om foto's te trekken. Ik was er te laat bij en toen ik buiten was, waren ze allemaal al weg spijtig genoeg. Maar in de 4de hal stonden de verschillende producers van video games met hun merchandise en ook jonge vrouwen in uniformen ter promotie.

Een van de stallen was van een internationale otaku (naam voor persoon die van anime/manga houd, vergelijk het een beetje met 'nerd') vereniging die elk jaar een ander land voorstelde (de Japanse cultuur in dat land). Ze klampten me aan toen ik rondkeek en vroegen waar ik vandaan kwam. Toeval wil dat er een Waal aanwezig was in de organisatie, hij heeft dan een beetje als tolk gespeeld.

Na de expo ben ik richting Akihaba getrokken en nog een paar game, anime en mangawinkels aangedaan. Ik heb mij een figuurtje gekocht dat ik zeker wou hebben. Niet hetgene dat ik ook daadwerkelijk zocht, dat is nergens te vinden. Het is een grote doos en zal waarschijnlijk niet als handbagage meegenomen worden. Het pas juist in mijn valies, samen met andere aangekochte zaken. Geen plaats meer voor kleren, of amper toch. De rugzak steekt ook al vol, dus gaan we het proberen met een zak waarin ik mijn kleren ga steken en zoveel mogelijk achterlaten of aandoen.

Het is nu 1 januari s'morgens en in de keuken staat er bier, sake en sushi om het nieuwe jaar te vieren. Eens kijken of ik er iets van lust.

Deze ochtend om 6u opgestaan om op tijd naar Nikko te vertrekken. We hebben eerst de Shinkansen genomen en dan het laatste stukje met de gewone trein.

Er staat heel wat wandelen op het programma.

We hebben bij de eerste tempel een combi-ticket gekocht die je bijna overal binnenlaat. Het nationaal park van Nikko (waar het grote deel van de tempels staan) is erkend door de Unesco als wereld-erfgoed.

Na het gros van tempels bezocht te hebben binnen het park, zijn we ook nog richting een grote waterval getrokken. Maar we kregen al snel door dat we niet op de juiste weg zaten en dat de waterval heel wat verder ligt dan gedacht. Maar toch zijn we door blijven wandelen (bergop weliswaar) om uiteindelijk bij een tempeltje te komen. De omgeving is hier mooi, veel grote en dikke bomen, rotswanden, bergriviertje met hier en daar een dam.

Veel valt er niet over te vertellen, je moet het gezien hebben. Ik probeer vandaag nog de foto's up te loaden, maar in dit hotel hebben we maar internet voor 1 pc in de kamer. En de publieke pc's gebruik ik liever niet voor foto's.

Vandaag om 7u opgestaan. We zijn naar Kamakura geweest waar er een grote Boehda staat en vele tempels, we hebben er een stuk of 5 bezocht. De grote Boedha werd al enkele keren door een ramp getroffen, maar heeft het telkens overleefd. Alle tempels die we bezocht hebben, zijn zich aan het klaar maken voor de eerste dagen van het nieuwe jaar. Volgens de traditie gaat dan elke Japanner naar de tempel om te bidden voor het nieuwe jaar.

Er was ook een tempel die je eventjes de berg op liet wandelen en een grot binnengaan (oppassen geblazen voor je hoofd, de gang was maar een anderhalve meter hoog.

We hebben heel wat kilometers afgelegd. Ik geloof dat we de hele stad rondgewandeld hebben.

Na Kamakura hebben we een tussenstop gemaakt in Yokohama om het grootste gebouw van Japan te beklimmen, maar tegen dat we de winkeltjes gedaan hadden en gegeten hadden, was de observatieruimte al gesloten. De winkels onder de toren en de andere grote gebouwen kortbij waren winkels zoals Hello Kitty, Disney Store, Pokemon Center, .... er was vanalles te vinden. Dicht aan het gebouw dat aan de haven is gelegen, was er een klein pretpark met een groot reuzenrad dat helemaal verlicht was.

Toen we zagen dat de toren gesloten was en we niet tot helemaal boven konden, hebben we maar de trein terug naar het hotel genomen.

Morgen is het nog maar eens vroeg op staan, om 6u! We gaan naar Nikko.