Het is hier momenteel al bijna 2 uur in het nieuwe jaar. Ik heb het nieuwe jaar verwelkomt op de traditionele Japanse manier. In feite wordt nieuwjaar hier gezellig thuis bij de familie gevierd. De laatste dag van het jaar wordt de grote schoonmaak gehouden in alle huizen en zelfs winkels (winkels verkopen verassingspakketten die tot het dubbele waard zijn).

Ik ben naar de dichtsbijzijnde tempel geweest, een van de weinigen in Tokyo. Veel volk in de rij zien staan om te bidden juist na middernacht in de tempel. Het domein van de tempel stond vol met bijna niets anders dan eetkraampjes. Het is de gewoonte om yakisoba (gebakken noedels) te eten op dit moment, maar er viel nog veel meer te eten, zelfs kebab.

Om klokslag 12 uur worden in heel Japan, in alle tempels de klokken geluid. Dit gebeurt met een grote balk die tegen de klok wordt gezwierd. En dit maar liefst 108 keer. Je had een uitnodiging nodig om zo een zwaai te mogen geven. Ik heb het aftellen en de eerste klokslagen gefilmd. Ik zal dit wel eens online zetten wanneer er de mogelijkheid voor is.

Voor het verslag van vandaag ga ik wachten tot morgen, maar in het kort, ik ben naar de Comic Market (Komiket, grote expo van comics gemaakt door fans/tekenaars zonder contract) geweest in Odaiba, een kunstmatig eiland, en nog even de winkels in Akihabara gezocht.

Ik ben om 9u opgestaan met als plan naar Odaiba te gaan en daar de Komike te bezoeken. Dat is een grote expo met vooral Japanse comics. Kristof, Michael en Sam hebben iets anders gepland, dus hebben we s'avonds afgesproken in het hotel.

Om in Odaiba (een artificieel eiland) te geraken, heb ik de nieuwe lijn genomen. Op die lijn rijdt er een automatische trein/bus op een verhoogde bedding langs de gebouwen en over de 'rainbow bridge'.

Eenmaal aangekomen in het station waar ik moest zijn, zag ik een lange wachtrij voorbij het station lopen. Ik hoopte dat het niet voor de Komike was, maar eenmaal aan het gebouw zag ik dat daar ook een hele lang wachtrij liep. Dus heb ik even aan de crew gevraagd waar het einde van de lijn was. Het einde was aan de andere kant van het station en het zou maar 30min tot een uurtje duren eer ik binnen was. Ik geloofde er niet veel van, aangezien de lange lijn en de hoeveelheid mensen.

Ik heb dan mijn weg gemaakt richting het einde van de wachtrij. De wachtrij bestond uit groepjes van een paar honderd mensen die telkens verder richting de expo werden geleid. Tot mijn verbazing was ik op minder dan een uurtje in het gebouw en kon het zoeken beginnen. Ik had geen idee waar naar toe, alles was aangegeven in het Japans, maar ik ben maar met de grote masse meegevolgd.

De eerste grote hal zat vol met tafels met elk een schrijver/tekenaar (mangaka) achter die zijn eigen creatie verkocht. Dit waren er enkele honderden. De meeste Japanners hadden op voorhand al hun stops gepland en gingen dus van hier naar daar. Op sommige plaatsen was er een wachtrij van 3-4 groepjes van een 50 man. Deze werden dan telkens om beurt begeleid naar de tafel voor het product te kunnen kopen. De hal aan de overkant van deze hal was hetzelfde.

Na wat rondgekeken te hebben en overal bijna omver geduwd te worden, Japanners kijken naar niets en wringen zich een weg door iedereen dat ik de weg staat, heb ik de 2de hal verlaten en de massa gevolgd naar een 3de hal. Deze zat ook vol met mangaka die hun 'Doushinji' verkochten.

Onderweg naar de 4de hal zag ik veel cosplayers (mensen die verkleed zijn) buiten staan, met een massa volk in de wachtrij om foto's te trekken. Ik was er te laat bij en toen ik buiten was, waren ze allemaal al weg spijtig genoeg. Maar in de 4de hal stonden de verschillende producers van video games met hun merchandise en ook jonge vrouwen in uniformen ter promotie.

Een van de stallen was van een internationale otaku (naam voor persoon die van anime/manga houd, vergelijk het een beetje met 'nerd') vereniging die elk jaar een ander land voorstelde (de Japanse cultuur in dat land). Ze klampten me aan toen ik rondkeek en vroegen waar ik vandaan kwam. Toeval wil dat er een Waal aanwezig was in de organisatie, hij heeft dan een beetje als tolk gespeeld.

Na de expo ben ik richting Akihaba getrokken en nog een paar game, anime en mangawinkels aangedaan. Ik heb mij een figuurtje gekocht dat ik zeker wou hebben. Niet hetgene dat ik ook daadwerkelijk zocht, dat is nergens te vinden. Het is een grote doos en zal waarschijnlijk niet als handbagage meegenomen worden. Het pas juist in mijn valies, samen met andere aangekochte zaken. Geen plaats meer voor kleren, of amper toch. De rugzak steekt ook al vol, dus gaan we het proberen met een zak waarin ik mijn kleren ga steken en zoveel mogelijk achterlaten of aandoen.

Het is nu 1 januari s'morgens en in de keuken staat er bier, sake en sushi om het nieuwe jaar te vieren. Eens kijken of ik er iets van lust.

Deze ochtend om 6u opgestaan om op tijd naar Nikko te vertrekken. We hebben eerst de Shinkansen genomen en dan het laatste stukje met de gewone trein.

Er staat heel wat wandelen op het programma.

We hebben bij de eerste tempel een combi-ticket gekocht die je bijna overal binnenlaat. Het nationaal park van Nikko (waar het grote deel van de tempels staan) is erkend door de Unesco als wereld-erfgoed.

Na het gros van tempels bezocht te hebben binnen het park, zijn we ook nog richting een grote waterval getrokken. Maar we kregen al snel door dat we niet op de juiste weg zaten en dat de waterval heel wat verder ligt dan gedacht. Maar toch zijn we door blijven wandelen (bergop weliswaar) om uiteindelijk bij een tempeltje te komen. De omgeving is hier mooi, veel grote en dikke bomen, rotswanden, bergriviertje met hier en daar een dam.

Veel valt er niet over te vertellen, je moet het gezien hebben. Ik probeer vandaag nog de foto's up te loaden, maar in dit hotel hebben we maar internet voor 1 pc in de kamer. En de publieke pc's gebruik ik liever niet voor foto's.

Vandaag om 7u opgestaan. We zijn naar Kamakura geweest waar er een grote Boehda staat en vele tempels, we hebben er een stuk of 5 bezocht. De grote Boedha werd al enkele keren door een ramp getroffen, maar heeft het telkens overleefd. Alle tempels die we bezocht hebben, zijn zich aan het klaar maken voor de eerste dagen van het nieuwe jaar. Volgens de traditie gaat dan elke Japanner naar de tempel om te bidden voor het nieuwe jaar.

Er was ook een tempel die je eventjes de berg op liet wandelen en een grot binnengaan (oppassen geblazen voor je hoofd, de gang was maar een anderhalve meter hoog.

We hebben heel wat kilometers afgelegd. Ik geloof dat we de hele stad rondgewandeld hebben.

Na Kamakura hebben we een tussenstop gemaakt in Yokohama om het grootste gebouw van Japan te beklimmen, maar tegen dat we de winkeltjes gedaan hadden en gegeten hadden, was de observatieruimte al gesloten. De winkels onder de toren en de andere grote gebouwen kortbij waren winkels zoals Hello Kitty, Disney Store, Pokemon Center, .... er was vanalles te vinden. Dicht aan het gebouw dat aan de haven is gelegen, was er een klein pretpark met een groot reuzenrad dat helemaal verlicht was.

Toen we zagen dat de toren gesloten was en we niet tot helemaal boven konden, hebben we maar de trein terug naar het hotel genomen.

Morgen is het nog maar eens vroeg op staan, om 6u! We gaan naar Nikko.

Vandaag om 9u opgestaan en een douche gepakt. Even de blog van gisteren geschreven en dan gewacht op de rest. Om iets na 11u zijn we dan uiteindelijk vertrokken richting een buitenwijk van Tokyo, waarvan me de naam even ontgaat. Daar hebben we een winkelstraat doorlopen en halte gehouden bij een winkel voor vanalles en nog wat. De winkel staat er om bekend om zaken voor de verzamelaars aan te bieden, maar ook manga, anime, CD's, DVD's, horloges, kleren, ...

Na wat tijd te hebben rondgebracht in deze grote winkel (bestaat in feite uit vele kleine winkeltjes die soms nogal krap waren) zijn we gaan eten in een sushi-bar. Sushi is mijn ding niet, ik ga blij zijn als ik terug het eten van thuis kan eten. Het eten kan hier lekker zijn, maar na 2 weken begint het toch te knagen naar wat aardappeltjes met erwtjes en worteljes en een goed stuk vlees.

Na het eten zijn we terug op de trein gesprongen richting Akihabara. Ik heb even de groep verlaten om wat bagage in het hotel af te zetten. Na een verkeerde straat genomen te hebben, ben ik toch in het hotel geraakt. Ik had met de rest om 20u afgesproken aan een grote winkel (Yodonbashi).

Ik heb dan de lokale trein richting Akihabara genomen en dan mijn tijd gevuld tot 20u met vanalle winkels binnen te lopen. Er is 1 bepaald figuurtje dat ik nog moet hebben van een bepaalde serie, maar nergens is het nog verkrijgbaar. Ik heb wel een ander figuurtje zien staan, die ook op mijn verlanglijstje staat. Maar dit is nogal groot en ik ben niet zeker hoe ik dit dan best terug meeneem. Misschien als 2de stuk handbagage? Heel misschien dat het nog in de valies geraakt, maar ik vrees er voor.

Om iets voor 20u ben ik dan de winkel Yodonbashi binnengegaan en daar ben ik dan Kristof tegen het lijf gelopen. We hebben nog een kleine toer gedaan binnen de winkel en dan de weg richting het hotel gekozen. Onderweg zijn ik, Kristof en Sam nog een McDonalds binnengewandeld.

Kristof, Sam en Michael zijn nu bezig met de was, ik ga de mijn waarschijnlijk morgen doen. Niet veel nieuws vandaag, ook weinig foto's getrokken. De foto's zal ik binnenkort nog wel eens online zetten als ik eens de PC van Michael kan gebruiken.

We hebben nog maar eens uitgeslapen. Na uitgecheckt te hebben, zijn we richting het Shinkansen station getrokken. Daar de Shinkansen richting Tokyo genomen, een ritje van iets minder dan 3 uur. We zaten alle vier verspreid, de trein zat goed vol.

Eenmaal in het grote station van Tokyo aangekomen hebben we ons door het volk een weg gebaand naar de trein. We namen de lijn die een grote lus binnen Tokyo maakt. Je kan op deze manier makkelijk naar alle verschillende delen van Tokyo gaan. We kwamen al snel aan waar we moeten zijn, Ueno.

Ons hotel ligt achterin een klein straatje aan een grote baan, goed verstopt, maar wel aangegeven met een beetje lichtreclame. De kamer bestaat uit 2 stapelbedden. Het was al snel uitgemaakt we er vanonder slaapt (Kristof en Sam) en wie boven (ik en Michael). Ze benedenslapers gaven ons geen keus. ;-)

Ze waren de kamer nog aan het kuisen, dus zijn we eerst even gaan eten. In het restaurant moest je je menu kiezen op een automaat (en al betalen) en dan het ticket afgeven aan een serveester. Ik was niet helemaal zeker wat ik genomen had, maar het was uiteindelijk toch wat ik wou hebben en het was heel lekker. Na het eten zijn we dan teruggekeerd naar het hotel.

Na onze bagage achtergelaten te hebben in de kamer, zijn we richting het park en museum van Ueno getrokken. Je kwam er verschillende groepjes tegen die stonden de dansen. De opmerkelijkste was een groepje van kerels met vetkuiven, jaren 70 muziek en lederen kleren aan (deed ons een beetje denken aan de Fons in Happy Days).

Aangekomen aan het museum, besloten we toch niet binnen te gaan. Het was nu na 16u en het museum sloot om 17u. Dus hebben we terug de trein genomen richting Shinjuku en daar een beetje de straten verkend.

In Shinjuku heb je dat gekend beeld van dat grote kruispunt waar, voor de voetgangers, ineens alles op groen staat en iedereen van alle kanten de straat oversteekt. Het zag zwart van het volk.

We hebben een paar winkels bezocht en ook het standbeeld van Hachiko bezocht (een hond dat elke dat aan het station op zijn baasje wachtte, ook nadat deze niet meer terug kwam en overleden was in het ziekenhuis).

Om 19u zij we naar een ondergronds restaurant gegaan met een opmerkelijke grondplan. Elke tafel had zijn eigen kotje die je met een rolgordijn kon afsluiten om zo wat privacy te hebben. De tafels waren natuurlijk Japans, laag, dus zaten we gezellig op een kussen op de grond.

Na het eten zijn we nog karaoke gaan doen. Ik kreeg de bevestiging dat ik dus helemaal niet kan zingen, maar toch mijn best gedaan met liedjes zoals Barbie Girl, Losing my religion en Smooth Criminal.

Het was een zeer leuke (maar toch beetje een dure) avond

Vandaag (maandag 28/12) gaan we naar het gebied van Tokyo met veel electronica en anime/manga winkels, als ik het mij goed herinner is dat Akihabara. Zien dat we niet te veel geld opdoen.

Vandaag om 9u opgestaan, klaar om te vertrekken om 9u30. De rest had iets meer tijd nodig en we zijn uiteindelijk richting de eerste tempel van de dag vertrokken om 10u30.

De tempels die we vandaag op de planning hadden staan stonden ver uit elkaar. Kyoto is een grote stad, dus hebben we besloten een dagpas te nemen voor bus en metro. We hebben dan de metro genomen om naar de eerste tempel te gaan, we moesten wel tot 2 maal overstappen, maar de metro in Japan is goed geregeld. Liever dit dan een tijd lang wandelen. Eenmaal aangekomen in het station waar we moesten zijn, hebben we stukje moeten wandelen. We hebben een paar kleine straatjes meegepikt. De weg naar de eerste tempel was een goede beklimming met aan weerskanten souvenirwinkels. Eenmaal boven hebben we de entree betaald en ons een weg gebaand door de mensenmassa. De tempel en schrijnen liggen op een bergflank, dus je had een mooi uitzicht. We hebben onderweg heel wat vrouwen en meisjes in kimono gezien, enkelen gesminkt zoals geisha's maar het waren geen echte zoals eergisteren (zie foto bij de blog van die dag). Aan deze tempel kon je heilig water drinken. Kristof ging de uitdaging aan. Er stond een wachtrij en het wachten duurde alleen wat langer doordat sommige mensen besloten hun lege flesjes te vullen met het water...

Na dit avontuur zijn we aan de afdaling begonnen. Onderweg nog een tempel bezocht waar man en vrouw in kimono rondwandelden met een fotograaf. Toch ook even van de gelegenheid gebruik gemaakt om zelf foto's van het paar, vooral de vrouw dan, te trekken.

Verder zijn we nog naar een tempel/schrijn/tuin-complex geweest, het was een soort straat van de rijkere Japanner. Spijtig genoeg mocht je bijna nergens binnen.

Hierna zijn we richting de gouden tempel getrokken. Een serieus stukje wandelen. Eenmaal daar een soft-ijsje gegeten en de tempel gaan bezoeken waar ook juist een groep Chinezen aankwamen. De tempel bood een mooie achtergrond voor foto's.

Na de gouden tempel zijn we richting een zen-tuin getrokken, die spijtig genoeg al dicht was toen we aankwamen. Al die kilometers voor niets te voet afgelegd, amai mijn voeten en benen. Dan maar de bus richting het jeugdherberg genomen.

Straks, binnen een drie kwartiertjes, word ik een kimono aangedaan, dat belooft. Tot die tijd daar is, heb ik van de gelegeheid gebruik gemaakt om mijn was te doen.

Vandaag zijn we wel heel vroeg opgestaan. Om 6u30 maar liefst en dat op vakantie!

Vandaag stond Nara op de planning. Een stad die vroeger nog hoofdstad is geweest en waar er nog veel tempels staan, en Japan's grootste Boedha. We hebben de trein van 8u08 genomen in het station in Tokyo, het was een uurtje rijden naar Nara. Eenmaal aangekomen in Nara hebben we onze weg gemaakt naar het park. In dit park liepen vele tamme herten rond die eens kwamen snuffelen of we geen eten voor hun hadden. We hebben verscheidene tempels en schrijnen aangedaan, maar ook het Nara National Museum die 2 tentoonstellingen aanbood. Een over het eeuwenoude festival die er elk jaar plaatsvind, met scrolls vanaf de jaren 800. De tweede tentoonstelling ging over de standbeelden van het Boedhisme en Shinto en de invloed van Boedhisme op de Shinto standbeelden.

Na het museum zijn we verder het park ingetrokken, onderweg zijn we nog even gestopt bij een klein restaurantje. Ik heb voor rijst met 'home made' curry gekozen. Lekker, maar een beetje pikant.

Na het eten terug het park verkend met zijn vele tempels en schrijnen. Eenmaal aangekomen aan de tempel waar zich de reusachtige Boedha bevind, hebben we ons een ticket aangeschaft en ons in het binnenplein begeven. Het gebouw waarin de Boedha staat is impressionant, de beelden die er in staan nog impressionanter. Zoals je al kan zien op de foto's hebben we heel goed weer gehad. De zon straalde met al zijn macht, geen wolkje te zien aan de blauwe hemel. Het was precies lente en bijna terug zomer.

Het park is vrij groot en we hebben een heel parkoer afgelegd. Uiteindelijk kwamen we aan de andere kant van het park uit en zijn we door de stad terug gekeerd naar het station. Onderweg nog een lokale 'crafts' museum bezocht en een overdekte winkelstraat.

Eenmaal terug in Kyoto hebben we nog een toer gedaan in het winkelcentrum in het stattion. Er staat een grote kerstboom en de trappen erachter zat vol met mensen (grotendeels koppeltje).

Dit was onze dag in het kort. Het weer was ongeloofelijk en ik denk dat we vandaag de meeste kilometers hebben afgelegd tot nu toe. Morgen hoop ik op hetzelfde weer, dan gaan we de tempels in Kyoto zelf bezoeken. s'Avonds heb ik ook een kimono sessie geboekt, ze gaan mij een kimono aandoen (duurt een 40 minuutjes) en wat foto's nemen. Ik ben benieuwd.

PS: De foto's van gisteren en eergisteren staan er nu ook op.

Na de zware nacht van gisteren zijn we toch iets langer blijven liggen. We zijn om 9u opgestaan. Na ontbeten te hebben zijn we richting het Shinkansen station getrokken. Daar hebben we de Shinkansen richting Kyoto genomen. De rit naar Kyoto duurde een drie kwartier. 

Eenmaal in Kyoto aangekomen werden we vriendelijk begroet in het Engels door een Japanner die op zijn badge 'volunteer' had staan. Hij heeft ons de juiste richting aangewezen, namelijk de voorkant van het station waar we ons dan konden oriënteren om het hotel te vinden. Het hotel ligt een 20 minuutjes wandelen van het station en is gelokaliseerd in een smalle straat omgeven andere smalle straatjes. Ons hotel is een Ryokan, dit is een traditioneel Japans hotel. We werden al snel begroet door 2 jonge vrouwen in kimono. We hebben ons ingecheckt, een uitleg gekregen over de faciliteiten en de bagage op onze kamer gedeponeerd. De kamer bestaat uit 2 kleine kamers met elk 2 futons. We hebben ook een eigen wc/badkamer, maar je kan hier een openlucht bad reserveren. Je kan hier ook een thee ceremonie meemaken en zelfs een kimono aangekleed krijgen (dit ga ik waarschijnlijk overmorgen eens doen, je moet op voorhand reserveren).

Na het inchecken zijn we met de metro richting het Keizerlijk Paleis getrokken. Kyoto was de hoofdstad voordat dit Tokyo werd. In het paleis was er een rondleiding om 14u. Om binnen het paleis te mogen moesten we ons registreren met onze paspoorten en dan ons begeven naar de wachtruimte. Na een korte intro werden we dan in een groep van misschien 100-150 man het paleis rond begeleid. We mochten nergens binnen, er was een korte uitleg bij enkele locaties en we kregen tijd om hier en daar foto's te trekken. De tuinen (er waren er 2) waren zeer mooi. Zo eentje wil ik ook later.

Na het paleis zijn we richting het kasteel van Kyoto getrokken. Dit sloot om 16u dus hebben we besloten de metro te nemen om op tijd ginder te geraken. We waren gelukkig op tijd en konden nog het paleis binnen het kasteel bezoeken. Binnen dit paleis waren in enkele kamers scene's uitgebeeld zoals de kamers vroeger gebruikt werden. Na het paleis zijn we nog het kasteel rondgetrokken.

Eenmaal buiten het kasteel hebben we onze weg gemaakt naar de winkelstraten om uiteindelijk ons avondeten in een McDonald's te eten. Sam kon de honger niet meer aan. Na het eten gingen we terug richting hotel. Kyoto is een grote stad dus het waren redelijke afstanden om te wandelen.

Morgen staan we vroeg op en nemen we de trein naar Nara.