Japan 31/12/09 : Tokyo Dag 5

Ik ben om 9u opgestaan met als plan naar Odaiba te gaan en daar de Komike te bezoeken. Dat is een grote expo met vooral Japanse comics. Kristof, Michael en Sam hebben iets anders gepland, dus hebben we s'avonds afgesproken in het hotel.

Om in Odaiba (een artificieel eiland) te geraken, heb ik de nieuwe lijn genomen. Op die lijn rijdt er een automatische trein/bus op een verhoogde bedding langs de gebouwen en over de 'rainbow bridge'.

Eenmaal aangekomen in het station waar ik moest zijn, zag ik een lange wachtrij voorbij het station lopen. Ik hoopte dat het niet voor de Komike was, maar eenmaal aan het gebouw zag ik dat daar ook een hele lang wachtrij liep. Dus heb ik even aan de crew gevraagd waar het einde van de lijn was. Het einde was aan de andere kant van het station en het zou maar 30min tot een uurtje duren eer ik binnen was. Ik geloofde er niet veel van, aangezien de lange lijn en de hoeveelheid mensen.

Ik heb dan mijn weg gemaakt richting het einde van de wachtrij. De wachtrij bestond uit groepjes van een paar honderd mensen die telkens verder richting de expo werden geleid. Tot mijn verbazing was ik op minder dan een uurtje in het gebouw en kon het zoeken beginnen. Ik had geen idee waar naar toe, alles was aangegeven in het Japans, maar ik ben maar met de grote masse meegevolgd.

De eerste grote hal zat vol met tafels met elk een schrijver/tekenaar (mangaka) achter die zijn eigen creatie verkocht. Dit waren er enkele honderden. De meeste Japanners hadden op voorhand al hun stops gepland en gingen dus van hier naar daar. Op sommige plaatsen was er een wachtrij van 3-4 groepjes van een 50 man. Deze werden dan telkens om beurt begeleid naar de tafel voor het product te kunnen kopen. De hal aan de overkant van deze hal was hetzelfde.

Na wat rondgekeken te hebben en overal bijna omver geduwd te worden, Japanners kijken naar niets en wringen zich een weg door iedereen dat ik de weg staat, heb ik de 2de hal verlaten en de massa gevolgd naar een 3de hal. Deze zat ook vol met mangaka die hun 'Doushinji' verkochten.

Onderweg naar de 4de hal zag ik veel cosplayers (mensen die verkleed zijn) buiten staan, met een massa volk in de wachtrij om foto's te trekken. Ik was er te laat bij en toen ik buiten was, waren ze allemaal al weg spijtig genoeg. Maar in de 4de hal stonden de verschillende producers van video games met hun merchandise en ook jonge vrouwen in uniformen ter promotie.

Een van de stallen was van een internationale otaku (naam voor persoon die van anime/manga houd, vergelijk het een beetje met 'nerd') vereniging die elk jaar een ander land voorstelde (de Japanse cultuur in dat land). Ze klampten me aan toen ik rondkeek en vroegen waar ik vandaan kwam. Toeval wil dat er een Waal aanwezig was in de organisatie, hij heeft dan een beetje als tolk gespeeld.

Na de expo ben ik richting Akihaba getrokken en nog een paar game, anime en mangawinkels aangedaan. Ik heb mij een figuurtje gekocht dat ik zeker wou hebben. Niet hetgene dat ik ook daadwerkelijk zocht, dat is nergens te vinden. Het is een grote doos en zal waarschijnlijk niet als handbagage meegenomen worden. Het pas juist in mijn valies, samen met andere aangekochte zaken. Geen plaats meer voor kleren, of amper toch. De rugzak steekt ook al vol, dus gaan we het proberen met een zak waarin ik mijn kleren ga steken en zoveel mogelijk achterlaten of aandoen.

Het is nu 1 januari s'morgens en in de keuken staat er bier, sake en sushi om het nieuwe jaar te vieren. Eens kijken of ik er iets van lust.

 

Dit artikel werd gepost in Japan . Bookmark de permalink. Schrijf een reactie.