Om 8u opgestaan, ontbeten en in het station de trein genomen richting Inuyama. Deze keer was de bestemming dichter bij en moesten we dus niet zo lang op de trein zitten, een half uurtje tot drie kwartier.

Eenmaal in Inuyama zijn we het Tourist Information Center binnengegaan. Daar hebben ze ons gewezen op een combi-ticket van 4 verschillende attracties. We zijn dan richting de eerste attractie gewandeld, waar je ook het combi-ticket kon kopen. We waren blijkbaar de eerste bezoekers van de dag. Het was een vrij rustige dag, blijkbaar een vrije dag voor de Japanners. De uitbaatster van het museum (de eerste attractie) heeft ons een beetje rond geleid. Het museum gaf meer info over de festival in Inuyama. In dat festival zijn er 13 wagens (eeuwenoud en van hout) van 8 meter hoog en wegen elk 3 ton. Deze zijn mooi versiert en hebben alle 13 een eigen poppenspel.

Na dit museum zijn we op aanraden van de uitbaatster naar een restaurant getrokken waar we tofu op een stokje kregen (samen met rijst e.d). Maar ik vond het niet lekker en heb er maar weinig van gegeten.

Na het eten zijn we richting het kasteel van Inuyama getrokken. Onderweg kwamen we nog een museumpje tegen met 2 van de wagen plus wat geschiedenis over Inuyama. Daar vertelden ze ons over een poppenvoorstelling aan de overkant om 14u. Het was nog voor 13u en hebben dan besloten om eerst het kasteel aan te doen. De weg naar het kasteel was vrij stijl, voor het kasteel lagen enkele schrijnen waar ze iets aan het voorbereiden waren.

Na het kasteel bezocht te hebben, zijn we naar het poppenspel gaan kijken waar er in het Japans een uitleg werd gedaan over de werking van de poppen die op de praalwagens werden gebruikt. Vrij indrukwekkend als je nagaat dat dit al enkele honderden jaren geleden uitgevonden werd.

Na de voorstelling zijn we nog een tuin binnengetrokken, dat nogal vrij duur was, maar de tuin was mooi om in te wandelen.

Hierna hebben we de trein terug genomen richting Nagoya en hebben we het restaurant opgezocht waar we gisteren niet meer binnen konden. We hebben daar zelf een beetje ons eten gemaakt in een grote pot en veel gedronken. Tegen het einde van de avond begonnen de Japanners naast ons met ons te babbelen (de man was vrij dronken). Na een tijdje kwam zelfs de uitbater van het restaurant/club er bij zitten (ook dronken). Er is heel wat afgelachen, ze dachten dat wij een bepaald project kwamen doen in Japan, dat Kristof het brein was, ik de homepage maakte en Michael de director was van de film die we zogezegd maakten (we hadden de video camera eens bovengehaald). We hebben ons goed geamuseerd, de laatste avond in Nagoya.