De foto's van de vorige 3 dagen staan bij de desbetreffende blogposts. Let er wel op dat de foto's niet op volgorde steken. Daar kan ik van hieruit momenteel niets aan doen.

Vandaag zijn we om 7u opgestaan om een vroege trein naar Takayama te kunnen nemen. Takayama ligt in de bergen en het duurt een 2u30 per trein om er te geraken. De treinrit nam ons vanuit het zonnige maar frisse Nagoya (4°C) door verschillende tunnels en ingesneeuwde valleien naar het dorp/stadje. Onderweg kregen we hele mooie taferelen te zien van de ongerepte natuur op de vele bergflanken die Japan telt. Alles mooi onder een dikke witte laag sneeuw die op veel plaatsen onaangeroerd was. Alle mogelijke plaatsjes in de valleien zijn benut, Japan is een bergachtig land, dus alle beschikbare land wordt gebruikt.

In de trein zaten we op rij 1 en 2 op de eerste wagon. Gelukkig was er voor ons geen ondoorzichtige muur, maar een glazen wand die ons scheidde van de conducteur. We konden dus alles zien, de hele bergrit en alle handelingen die die conducteur deed. In Japan wordt alles heel zorgvuldig en met veel gebaren gedaan. De conducteur wijst zo verschillende keren voor zich uit alsof hij checkt dat we wel nog steeds vooruit gaan of dat we nog steeds op de rails zitten. Het is in feite prachtig om dit te zien. Dit beperkt zich niet enkel tot de conducteurs, maar ook bvb de beveiligingspersoneel bij een werf als die voor de veiligheid van de voorbijgangers een vrachtwagen de loods binnen begeleiden.

Onderweg naar Takayama hadden we al door dat we door heel wat sneeuw zullen moeten ploeteren om het stadje rond te wandelen. Takayama is bekend omwille zijn wijk van gebouwen die nog steeds in de oude stijl zijn opgebouwd. Dus eenmaal daar aagekomen hebben we ons een weg gebaand door de sneeuw (het viel nog mee) richting de oude gebouwen.

We zijn nog een tempel tegengekomen waar we even foto's gemaakt hebben die door de sneeuw nog mooier werden. Bij de tempel kwam er juist een oudere Japanner uit zijn mini-truck gestapt. We hebben gevraagd waar het goed was om te eten en hij heeft ons richting een groot restaurant gestuurd. In dit restaurant had je een ingebouwde gril in de tafel waar je je vlees op kon bakken. Ik, Michael en Sam hebben hetzelfde menu gekozen. Het menu bestond eruit dat je een kacheltje kreeg met daarop je vlees en wat groenten. Een van de dames van het restaurant heeft ons voorgedaan wat we juist moesten doen met dit hoopje, want het was niet helemaal duidelijk. Het resultaat mocht er zeker zijn, het was heel lekker. Ik raad het zelfs aan over de Kobe Beef. Lekkerder, goedkoper en je krijgt er een prachtige berg-treinrit bij. 

Na het eten gingen we verder. In de buurt van de oude gebouwen stond nog de enige overblijvende Government House met de architectuur van de 18de eeuw. Het huis deed vooral dienst als locatie voor de administratieve zaken voor de Shogunaat, zoals de taksen.

Na de hele toer in dit mooi gebouw achter de rug te hebben, hebben we nog even een andeling rond de oude gebouwen gedaan richting een andere tempel. Binnenin die tempel stond er een mooie altaar en hebben we even de gelegenheid genomen om een groepsfoto te nemen (leve de timer op het fototoestel). Bij het verlaten van de tempel heb ik een van de nadelen van sneeuw ondervonden en ben ik van de trappen gegleden. Resultaat: enkele blauwe plekken, een pijnlijke arm en enkele grote krabben op mijn fototoestel. De schade valt nog mee, de krabben staan juist daar waar het minste kwaad kan. Geluk bij een ongeluk.

Hierna zijn we terug naar het station gekeerd en in de donker de treinrit van meer dan 2 uur terug genomen. Eenmaal aangekomen in Nagoya hebben we in het hotel onze was gedaan.

Morgen staat Inuyama en misschien Gifu op de planning. Er zou zich s'avonds ook ergens een fuif doorgaan in Nagoya, dus misschien dat we die ook meepikken.